Eenheid in Waarheid

Het kerkverband van de Christelijke Gereformeerde Kerken is  - wat betreft opvattingen aangaande leer en leven overeenkomstig Gods Woord -  zover uiteen gegroeid, dat men elkaar op tal van terreinen niet meer verstaat. Waar ligt de oplossing? Volgens o.a. de oud-ChristenUnie politici Leen van Dijke en Andre Rouvoet door elkaar...nog meer  ruimte te geven. De predikanten J.M.J. Kievit en J. Westerink gaven in onder andere het Reformatorisch Dagblad een reactie:

 (...) "Ligt de oplossing in het alsnog bieden van ruimte? Zullen belangrijke begrippen als eenheid en kerkverband nader gedefinieerd moeten worden, zoals het zestal CGK-leden [waaronder Van Dijke en Rouvoet} bepleit? Is het tijd geworden voor een andere, naar ons idee postmoderne, invulling van wat kerk en kerkelijke eenheid moeten zijn? Horen daar in deze tijd geen bindende besluiten van kerkelijke vergaderingen meer bij? Naar onze gedachte is dat een heilloze weg. Vanwege die geboden eenheid en niet minder vanwege het eigene van het kerk-zijn.

Geen vrijheid

Wat de eenheid betreft, die hoeft in Bijbels licht inderdaad niet in alle opzichten eenduidigheid en gelijkvormigheid te zijn. De gemeente van Filippi was niet identiek aan die van de Korinthiërs. Zo zal het ook nu nog zijn. Er mag binnen de kerk van Christus een bepaalde mate van verscheidenheid zijn. Aan ieder is de genade gegeven naar de maat van de gave van Christus (Efeze 4). Maar bij alle verschil zal er een eenheid in de waarheid moeten zijn. De apostel Paulus in hetzelfde verband: dat u "de waarheid betrachtende in liefde, alleszins zou opwassen in Hem die het Hoofd is." Daarbij horen naar onze vaste overtuiging geen verschillende visies en praktijken in zaken als homoseksualiteit en de vrouw in het ambt. Dan is het Schriftgezag in het geding!

[De Christelijke Gereformeerde] Kerken zijn ontstaan en ontvingen hun voortbestaan vanwege de overtuiging dat er binnen de kerk van Christus geen vrijheid in leer en leven kan zijn. Daar stonden onze vaderen voor. [Afscheiding van 1834]. Die roeping hebben ook wij nog. We hebben elkaar ontvangen in de verbondenheid aan Schrift en gereformeerde belijdenis. De kerkorde en de synodale besluiten dienen om de kerken bij die grondslag te bewaren.

Men schrijft over schade aan het lichaam van Christus. In het licht van de Schrift is er echter sprake van schade als de dwalingen niet worden aangewezen, bestreden en uitgezuiverd. De (recente) geschiedenis van de kerk in Nederland kan ons op dit punt veel leren. Een schip op strand is een baken in zee. De Heere verhoede het dat onze kerken eenzelfde ontwikkeling vertonen. Het is onze hoop en ons gebed dat de kerkelijke vergaderingen hun verantwoordelijkheid hierin voor Gods aangezicht zullen kennen.

Geestelijk vitaal

Het zestal wijst erop dat de gemeenten over welke het gaat "geestelijk vitaal en groeiend" zijn, met name die in de (grote) steden. Het zij zo. Wij treden daar niet in. Hoogstens zij de vraag gesteld wat de norm is om als geestelijk vitaal te gelden. Waar het echter om gaat, wat voor de Koning van de kerk geldt, is wat Hij de gemeente van Filadelfia schreef: "Gij hebt kleine kracht, en gij hebt Mijn Woord bewaard en hebt Mijn Naam niet verloochend" (Openbaring 3). Laat dit ons ijkpunt zijn!

Bron: Reformatorisch Dagblad, 25 januari 2019 Herijking van grondslag en regels in CGK niet gewenst.


Enkele elementen uit de toespraak van dr. W.M. Schweitzer van de EPCEW die hij voor de Generale Synode te Nunspeet heeft gehouden op donderdag 30 januari 2020.

De Evangelical Presbyterian Church in England and Wales groet u in de Heere Jezus Christus. Moge genade en vrede voor u vermenigvuldigd worden! Ik ben dankbaar voor de mogelijkheid om me tot u te richten aangaande de rol van de vrouw in de kerk. In de korte tijd die ik hier heb, kan ik niet alles zeggen wat ik zou willen. Ik hoop echter wel duidelijk te maken wat er voor u op het spel staat in deze discussie. Zolang u dit beschouwt als een geïsoleerde kwestie los van de kern van de geloofsleer, of als een middelmatige kwestie die geen verdere gevolgen heeft, zult u verleid worden om een compromis te sluiten en plaatselijke kerken hierin "vrijheid" te geven.

Maar nee, deze kwestie is onlosmakelijk verbonden met de belangrijkste theologische kwestie van allemaal - de leer van de Heilige Schrift. En de gevolgen van een verlaten van dit standpunt zijn altijd veel ernstiger dan hun verdedigers toegeven.

Daarom, geliefde vaders en broeders, vergunt u me u eraan te herinneren wat er op het spel staat in dit debat: uw fundament en uw toekomst.
(...)
Ten eerste, uw reputatie als een getrouw, orthodox kerkverband zal te gronde gaan. Men vat het liberale karakter van een kerkverband samen met slechts deze woorden: 'Zij hebben vrouwelijke ambtsdragers'. Ook al zou u later tot inkeer komen, dan toch zou uw tijdelijk compromis op dit punt u blijven aankleven als een blijvende smet.
Ten tweede, getrouwe kerken die met u een relatie hebben, zouden zich van u losmaken. Ik kan niet voor anderen spreken, maar ik weet dat de EPCEW dat zou doen. Dit is niet ondanks onze grote liefde voor u, maar vanwege dat - we zouden willen dat u zich zou bekeren. We zijn kortgeleden deze weg gegaan met de GKv.
Ten derde, veel van uw mensen zullen te lijden hebben onder de strijd die onvermijdelijk volgt. Hetzij een kerkscheuring of talloze conflicten, er zullen zeker jaren volgen van verwoestende conflicten. Veel goede mensen zullen er emotioneel erg onder lijden. Vergeet niet deze kosten in te calculeren.

Dat is nog niet het ergste. Ik vrees dat God Zelf u op den duur zou verstoten.
(...)

Wat dan, mijn vrienden? Ik dring er bij u op aan om Gods bedoeling betreffende de rol van vrouwen in de kerk te respecteren en afwijkingen niet te verdragen. Geloof hen niet die zeggen dat een compromis de eenheid zal bewaren. De eenheid is reeds verbroken door degenen die vrouwen in het ambt bevestigd hebben tegen de besluiten van de synode in. Er is slechts één manier om de eenheid te herstellen: tucht oefenen over de overtreders. Dat is de enige manier om de eenheid te herstellen.

Vader en broeders, moge de Heere u zegenen wanneer u besluiten neemt. Moge de Heere iedere poging om compromissen te sluiten, doen mislukken. En moge Hij zegenen alle vastbeslotenheid om Hem te eren en te gehoorzamen. We zien ernaar uit dat we op de volgende synode samen God mogen prijzen voor uw trouw in deze zaak. Ondertussen zullen uw nederige broeders in de EPCEW altijd bidden dat de Heere u zal bewaren en zegenen door Zijn Woord en Geest.

Rev. Dr. William M. Schweitzer

(...) naar de geest des tijds is tegenwoordig alles "Christelijk", en van alles noemt zich al heel spoedig kerk. En de persoon van de Christus wordt (vergeef me de uitdrukking) gemakkelijk overal voor gespannen. Ieder wil spreken van Hem als "Heer" en als "Verlosser" zelfs, 't Is echter de vraag wat u er onder moet verstaan. Socialisten, communisten, allerlei liberalisten en humanisten maken er tegenwoordig ook al geen bezwaar tegen, dat men "aan religie (godsdienst) doet", dat men zich zelfs christelijk noemt, en van Jezus als "Heer" spreekt; b.v. als een sociale Jezus; een filosofische Christus enz. Als het maar niet moet zijn: de van God gezalfde Christus, tot een Borg en Zaligmaker, die met zijn dierbare Borggerechtigheid aan het recht Gods heeft voldaan, tot onze behoudenis in de weg van het christelijk geloof, naar de opvatting van de Schrift (Paulus met name) en zoals de Reformatoren dit hebben gepredikt.

Prof. G. Wisse